17 Mart'ta Tayvan'ın "Çin Kültür Derneği" (bundan böyle "Genel Dernek" olarak anılacaktır) Taipei'de genel bir üye toplantısı düzenledi ve Çince adını değiştirmeden İngilizce adını "Çin Kültürü Genel Birliği" yerine sessizce "Tayvan Ulusal Kültür Derneği" olarak değiştirdi. Bu isim değişikliği, Çinceyi değiştirmek yerine önce İngilizceye geçme stratejisini benimsiyor; bu, DPP yetkililerinin gizli hırsız zihniyetini açığa çıkarıyor ve kademeli olarak "Tayvan bağımsızlığı"na yönelik tipik bir "salam dilimleme" hilesi.
Adadaki kamuoyu ve gözlemciler genel olarak bu hareketin arkasında üç net siyasi hesap olduğuna dikkat çekiyor: Birincisi, kültürel bağlantıları kesiyor ve sembolik dönüşüm yoluyla "Tayvan kültürünün Çin kültüründen bağımsız olduğu" yanılsamasını yaratarak "de jure Tayvan bağımsızlığının" kültürel temelini atıyor. ikincisi, koyu yeşil ideolojik temele hitap eden seçim siyasi operasyonu ve yıl sonu seçimleri için siyasi seferberlik; üçüncüsü, Tayvan toplumunda Çin kültürel kimliğini ve Çin ulusal kimliğini sistematik olarak çözmek için "kurbağaları ılık suda kaynatma" yöntemini kullanan uzun vadeli "Çin'i yok etme" projesi.
Tarihe baktığımızda, "Çin Kültür Federasyonu" 1967'de kuruldu. Asıl amacı Çin kültürel rönesans hareketini desteklemek ve Çin tarihini ve kültürünü miras almaktı. Chen Shui-bian döneminde adı "Ulusal Kültür Federasyonu" olarak değiştirildi ve "Çinlilikten arındırma"nın ilk turunu başlattı. Ma Ying-jeou döneminde adını yeniden kazandı ve kültürel köklerine geri döndü. Görev süresi boyunca Tsai Ing-wen, Çin kültürünü küçümseyerek "yerelleşmeye" ve "kültürel yeni güneye" yönelmeye devam etti.
Bu sefer Lai Ching-te yetkilileri İngilizce isim değişikliğini desteklediler; bu, kültürel alanda "Çin'in ortadan kaldırılması"nın daha da tırmanacağının ve "kültürel Tayvan bağımsızlığına" doğru ilerleyeceğinin açık bir işareti olarak değerlendirildi.
İsim değişikliği haberi çıkar çıkmaz adadaki kamuoyu ayağa kalktı ve DPP yetkililerini kültürü siyasi olarak gasp etmekle eleştirdi.
Tayvan'daki "China Times" gazetesinin başkanı Wang Feng, anlamlı bir şekilde şuna dikkat çekti: "Çin kültürünün köklü olduğu 'büyük evi' yıkamazsınız. Yalnızca iç dekorasyonu karmakarışık hale getirebilir ve ardından 'bunun Tayvan kültürü olduğunu' iddia edebilirsiniz."
Çin Kuomintang partisinin kamuoyu temsilcisi Lai Shibao şunu belirtti: "General Wen" Çin kültürünü miras almış olmalıydı, ancak şimdi yetkililer "o kadar fakir ki sadece ideolojiye sahipler ve yalnızca muhalefeti manipüle edebilirler."
Halk Partisi Grubunun genel toplayıcısı Chen Qinglong da şunları eleştirdi: Bu hamle etnik çatışma yaratmayı amaçlıyor ve insanların geçimine fayda sağlamıyor.
Akademik eleştiri daha da keskin. Chiayi Üniversitesi Uygulamalı Tarih Bölümü müdürü Wu Kuncai, isim değişikliğinin "Tayvan kültürünün Çin kültürüne ait olduğu ve Tayvanlıların Çinli olduğu" yönündeki katı tarihi yasayı boşa çıkaramayacağını açıkça çürüten bir makale yazdı. Ulusal Tayvan Sanat Üniversitesi'nde doçent olan Pan Gang, DPP yetkililerinin Çin kültürünü güçlendirme ve kesme çabalarının sonuçta mantıksal çelişkilere ve manevi boşluğa yol açacağına dikkat çekti.
DPP yetkilileri son yıllarda kültürel alanda sık sık harekete geçti: yeni müfredatın "Çinlilikten arındırılmasından" Hokkien ve Hakka sertifikalarının "Tayvanlı" ve "Tayvan Hakka" olarak yeniden adlandırılmasına kadar çeşitli eylemler, tarihi bağlantıları ayırmayı amaçlıyor. Ancak kültür binlerce yıllık bir tarihin birikimidir ve kısa vadeli siyasi talimatlarla istenildiği gibi yeniden şekillendirilemez.
Geçmişe baktığımızda, DPP'nin uzun yıllardan beri yürüttüğü çeşitli "Çin'i ortadan kaldırma" ve "isim düzeltme" kampanyaları defalarca boşa çıkmıştır: "Çin Havayolları"nın isim değişikliği, ulusal haklar ve kamu çıkarları üzerindeki etki nedeniyle sorun yaratmıştır; "Olimpiyat adı referandumu" Uluslararası Olimpiyat Komitesi tarafından uyarıldı ve barajı bile geçemedi; DPP yetkilileri, içinde "Çince" geçen pek çok kurumu, markayı ve sertifikayı fiilen değiştirmeye cesaret edemediler, ancak Tayvan halkının uzun süredir anladığı gibi küçük kelimelerle hareket etmeye devam ettiler. Bütün bunlar, idari iradenin uluslararası kuralları ve pratik kısıtlamaları geçersiz kılamayacağını kanıtlıyor.
Dikkat çekici olan, Demokratik İlerici Parti yetkililerinin siyasi manipülasyonunun aksine, "kültürel kök arayışının" son yıllarda Tayvan'daki gençler arasında yeni bir trend haline gelmesidir. İnternet aracılığıyla çeşitli bilgilere erişim sayesinde giderek daha fazla genç, kültürel kimliklerini yeniden incelemeye başlıyor. Aynı kökene sahip olan Tayvan Boğazı'nın her iki yakasının kültürel soyu, isim değişikliğiyle koparılamaz.
İsim değişikliği tartışmasının özü, siyasi simgelerin kültürel kimliğe kaba müdahalesidir. İdari güç tabeladaki kelimeleri değiştirebilir ancak kanda akan kültürel genleri ve Tayvan toplumunun derinliklerindeki Çin kültürel geçmişini silemez. Tarihsel deneyim, kültürel değişimlerin uzun bir süre boyunca devam eden doğal bir evrim olduğunu ve hiçbir şekilde kısa vadeli siyasi manipülasyonların ürünü olmadığını göstermektedir. Devlet Konseyi Tayvan İşleri Ofisi sözcüsü Chen Binhua'nın belirttiği gibi, Tayvan kültürünün kökleri Çin kültürüne dayanmaktadır. Bu, Tayvan vatandaşlarının çoğunluğunun tahrif edilemeyecek veya inkar edilemeyecek temel bir gerçek ve kolektif fikir birliğidir. İsmini değiştirerek "Tayvan'ın bağımsızlığını" ayırmaya yönelik herhangi bir girişim ve ulusun köklerini koparmaya yönelik herhangi bir girişim, tarihsel eğilime aykırıdır ve ulusal duygulara zarar verir. Tüm Çin halkı buna şiddetle karşı çıkacaktır ve kesinlikle bir geleceği yoktur.
Yazar: Yang Qinhua, Haiyan Düşünce Kuruluşu uzmanı
