เมื่อวันที่ 8 เมษายนสำนักสถิติมณฑลยูนนานออกแถลงการณ์ทางสถิติปี 2567 ชุมชนแสดงให้เห็นว่าในตอนท้ายของปี 2567 ยูนนานมีประชากรถาวร 46.55 ล้านคนโดยมีประชากรเกิดประจำปี 402,000 คนโดยมีอัตราการเกิด 8.62 ‰; ผู้เสียชีวิตคือ 394,000 โดยมีอัตราการตาย 8.45 ‰; และอัตราการเติบโตตามธรรมชาติคือ 0.17 ‰ สิ่งนี้จะเพิ่มจังหวัดอื่นที่มีการเติบโตของประชากรในเชิงบวกตามธรรมชาติ

ณ ตอนนี้ 28 จังหวัดได้ออกแถลงการณ์ทางสถิติทางเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ 2024 ซึ่งแสดงให้เห็นว่า 9 จังหวัดได้รักษาการเติบโตของประชากรในเชิงบวกตามธรรมชาติ นอกจากนี้ Xinjiang, Guangdong และ Qinghai คิดเป็นสัดส่วนสูงสุดของประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 60 ปีและสามารถกล่าวได้ว่าเป็น "จังหวัดที่อายุน้อยที่สุด" ของจีน

ประชากร 9 จังหวัดมีการเติบโตในเชิงบวกตามธรรมชาติ

ประชากรของชาติเริ่มเติบโตในเชิงลบในปี 2565 ตั้งแต่นั้นมาอัตราการเกิดของภาวะเจริญพันธุ์ต่ำและอายุยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และจำนวนจังหวัดที่เข้าสู่ขั้นตอนการเติบโตของประชากรตามธรรมชาติ อย่างไรก็ตามตามชุมชนทางสถิติของ 28 จังหวัดเหล่านี้ยังมี 9 จังหวัดที่รักษาการเติบโตของประชากรในเชิงบวกตามธรรมชาติในปี 2024

ทั้งเก้าจังหวัดเหล่านี้คือซินเจียงกวางตุ้งชิงไห่ยูนนาน Guizhou การกระจายของมันยังมีลักษณะที่ชัดเจน มี 6 จังหวัดในตะวันตกคือซินเจียงและชิงไห่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือยูนนานกุยโจวทิเบตและกวางสีในภาคตะวันตกเฉียงใต้; 2 จังหวัดชายฝั่งในภาคตะวันออกคือมณฑลกวางตุ้งและฝูเจี้ยน; และเมืองหลวงปักกิ่ง

โดยเฉพาะในปี 2567 อัตราการเติบโตของประชากรธรรมชาติของซินเจียง, กวางตุ้ง, ชิงไห่, ยูนัน, กุยโจว, กุง xi, ปักกิ่ง, ฟูจิแอนและทิเบตคือ 3.37 ‰, 3.69 ‰, 2.70 ‰, 0.17 ตามลำดับทิเบตเป็นสูงสุดและกวางตุ้งและซินเจียงอยู่ในอันดับที่สองและสามตามลำดับ

ด้วยพื้นหลังของการเติบโตของประชากรเชิงลบในประเทศทำไมจังหวัดเหล่านี้ยังคงยังคงมีการเติบโตในเชิงบวก?

สำหรับภูมิภาคตะวันตกเหตุผลที่ประชากรส่วนใหญ่มีการเติบโตในเชิงบวกในประชากรอาจเกิดจากการรวมตัวกันของชนกลุ่มน้อยกลุ่มชาติพันธุ์แนวโน้มที่จะคลอดบุตรน้อยลงและอัตราการเจริญพันธุ์โดยรวมสูง มณฑลกวางตุ้งและฟูเจี้ยนในพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออกเฉียงใต้มีความตระหนักอย่างมากในการให้ความสนใจกับความอุดมสมบูรณ์และในฐานะที่เป็นภูมิภาคที่พัฒนาแล้วทางเศรษฐกิจจังหวัดเหล่านี้ยังคงดึงดูดผู้คนจำนวนมาก

อัตราการเกิดสูงของประชากรเป็นกุญแจสำคัญในการเติบโตของประชากรในเชิงบวกตามธรรมชาติ ยกเว้นปักกิ่งและฝูเจี้ยนอัตราการเกิดของประชากรในอีกเจ็ดจังหวัดนั้นสูงกว่า 8 ‰ ในปี 2024 อัตราการเกิดประชากรของซินเจียง, กวางตุ้ง, ชิงไห่, ยูนนาน, กุยโจว, กวางซี, ปักกิ่ง, ฟูเจียนและทิเบตคือ 9.42 ‰, 8.89 ‰, 10.11 ‰, 8.62 ‰, 10.74 ‰, 8.37

ในหมู่พวกเขาอัตราการเกิดประชากรในทิเบตกุยโจวและชิงไห่ล้วนเกิน 10 ‰ซึ่งสามารถกล่าวได้ว่าเป็น

อย่างไรก็ตามฐานประชากรของทิเบตและชิงไห่ค่อนข้างเล็กและจำนวนการเกิดที่แน่นอนไม่ใหญ่ ในการเปรียบเทียบกับอัตราการเกิดค่อนข้างสูงยูนนานและกุยโจวซึ่งเป็นประชากรจำนวนมากในภูมิภาคตะวันตกมีประชากรจำนวนมาก ในปี 2567 ประชากรถาวรของกุ้ยโจวและยูนนานจะอยู่ที่ 38.6 ล้านและ 46.55 ล้านตามลำดับโดยมี 415,000 และ 402,000 เกิดตามลำดับ

จากมุมมองระดับชาติกวางตุ้งมีจำนวนมากที่สุดในกรณีของประชากรจำนวนมากและอัตราการเกิดสูง ในตอนท้ายของปี 2567 ประชากรถาวรของกวางตุ้งอยู่ที่ 127.8 ล้านคนเพิ่มขึ้น 740,000 คนจากปลายปีที่แล้ว อัตราการเกิดประจำปีคือ 1.13 ล้านโดยมีอัตราการเกิด 8.89 ‰; อัตราการเสียชีวิตอยู่ที่ 660,000 โดยมีอัตราการตาย 5.20 ‰; การเพิ่มขึ้นตามธรรมชาติ 470,000 โดยมีอัตราการเติบโตตามธรรมชาติ 3.69 ‰

จังหวัดที่อายุน้อยที่สุดในประเทศจีนคือใคร?

ด้วยอัตราการเกิดสูงของประชากรจังหวัดเหล่านี้ที่มีการเติบโตของประชากรในเชิงบวกตามธรรมชาติได้กลายเป็น "จังหวัดที่อายุน้อยที่สุด" ของจีน ในหมู่พวกเขาสัดส่วนของประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 60 ปีในซินเจียงกวางตุ้งและชิงไห่อยู่ที่ 86.3%, 85.14% และ 84.5% ของประชากรทั้งหมด

นอกจากนี้สัดส่วนของผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 60 ปีในไหหลำ, ยูนนาน, กุยโจว, กวางซีและเจียงซีก็ถึง 82.54%, 82.08%, 82%, 80.43%และ 80.28%ตามลำดับ สิ่งนี้เทียบเท่ากับมากกว่า 4 ในทุก ๆ 5 คนที่ยังคงเป็น "คนหนุ่มสาว" ซึ่งอายุน้อยกว่าหลายจังหวัดที่ทุก ๆ 4 คนมี 1 กว่า 60 ปี

จากโครงสร้างอายุที่เฉพาะเจาะจงในปี 2567 ประชากรอายุ 0-15 ปีในซินเจียงคิดเป็น 20.7%และประชากรอายุ 16-59 ปีคิดเป็น 65.60%; ประชากรอายุ 0-15 ปีคิดเป็น 18.76%และประชากรอายุ 16-59 ปีคิดเป็น 66.38%; ประชากรอายุ 0-15 ปีคิดเป็น 20.70%และประชากรอายุ 16-59 ปีคิดเป็น 63.80%

เนื่องจากกวางตุ้งมีฐานประชากรขนาดใหญ่ Xinjiang และชิงไห่ค่อนข้างเล็ก ในปี 2567 ประชากรถาวรของซินเจียงกวางตุ้งและชิงไห่จะอยู่ที่ 26.228 ล้าน, 127.8 ล้านและ 5.93 ล้านตามลำดับ ด้วยสัดส่วนที่สูงของคนหนุ่มสาวอาจกล่าวได้ว่ามณฑลกวางตุ้งเป็นจังหวัดที่มีคนหนุ่มสาวจำนวนมากที่สุดในประเทศจีน

เศรษฐกิจที่พัฒนาแล้วได้ดึงดูดการไหลเข้าของแรงงานวัยเยาว์และแรงงานจำนวนมากและการเติบโตในเชิงบวกตามธรรมชาติของประชากรของตัวเองทำให้โครงสร้างประชากรของกวางตุ้งยังคงเป็นเด็ก ในปี 2567 ประชากรถาวรของกวางตุ้งเพิ่มขึ้น 740,000 คนและประชากรเกิดอยู่ที่ 1.133 ล้านอันดับเป็นอันดับแรกในประเทศ ตั้งแต่ปี 2550 กวางตุ้งได้รับการจัดอันดับเป็นครั้งแรกในประชากรเป็นเวลา 18 ปีติดต่อกันและได้กลายเป็นจังหวัดเดียวที่มีประชากรเกิดมากกว่า 1 ล้านคนติดต่อกันห้าปีติดต่อกัน

หากเราดูระดับอายุของคนหนุ่มสาวมากขึ้น Guizhou จะได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในหมู่จังหวัดที่มีสัดส่วนสูงสุดของคนที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปีในปี 2567 ประชากรของ Guizhou อายุ 0 ถึง 15 คิดเป็น 23.60% นอกจากนี้สัดส่วนของประชากรอายุ 0 ถึง 15 ปีในกวางซี, เหอหนาน, ซินเจียงและชิงไห่เกิน 20%คือ 22.32%, 21.20%, 20.70%และ 20.70%ตามลำดับ

จากการกระจายนี้จังหวัดที่มีสัดส่วนสูงของประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปีส่วนใหญ่มาจากจังหวัดกลางและตะวันตกและส่วนใหญ่เป็นจังหวัดส่งออกแรงงาน

จากสัดส่วนของประชากรการทำงานภูมิภาคที่พัฒนาแล้วทางเศรษฐกิจมีสัดส่วนที่ใหญ่ที่สุด ในปี 2024 กวางตุ้งซินเจียงเจ้อเจียงและปักกิ่งติดอันดับหนึ่งในสี่อันดับแรกของประชากรอายุ 16 ถึง 59, 66.38%, 65.60%, 64.50% และ 64.50% ตามลำดับ นอกจากนี้สัดส่วนของประชากรอายุ 16 ถึง 64 ในเจียงซูอยู่ที่ 68.29% อาจกล่าวได้ว่าประชากรที่ทำงานส่วนใหญ่มีความเข้มข้นในภูมิภาคตะวันออกที่พัฒนาแล้ว