เดลต้าริมแม่น้ำเพิร์ล, มณฑลกวางตุ้ง-ฮ่องกง-มาซาโอเขตอ่าวมหานคร, ฮ่องกง, เซินเจิ้น, Zhanjiang ... ชื่อสถานที่เหล่านี้ที่มี "ไอน้ำ" ของพวกเขาเองเป็นเรื่องง่ายที่จะคิดว่าไม่มีการขาดแคลนน้ำที่นี่ อันที่จริงที่ราบเดลต้าแม่น้ำมุกนั้นกว้างใหญ่และแม่น้ำก็พันกัน มณฑลกวางตุ้งยังได้รับการจัดอันดับเป็นครั้งแรกในประเทศในปริมาณน้ำฝนประจำปี
แต่ในความเป็นจริงกวางตุ้งเริ่มสร้างโครงการผันน้ำข้ามเรืออย่างต่อเนื่องเมื่อ 60 ปีก่อนและยังไม่หยุด
ปัญหาคือการกระจายตัวของทรัพยากรน้ำชั่วคราวและเชิงพื้นที่นั้นไม่สม่ำเสมออย่างมาก 80% ของปริมาณน้ำฝนในพื้นที่ Lingnan มีความเข้มข้นในฤดูท่วมโดยมีการตกตะกอนกระจัดกระจายในฤดูแล้งในฤดูหนาวและฤดูใบไม้ผลิทำให้ง่ายต่อการแล้ง ตัวอย่างเช่นในฮ่องกงแหล่งน้ำส่วนใหญ่พึ่งพาปริมาณน้ำฝนและน้ำใต้ดินจำนวนเล็กน้อยและถูกขังอยู่ใน "การขาดแคลนน้ำ" หลายครั้งในประวัติศาสตร์
วันนี้การขาดแคลนน้ำมาจาก "ความกระหายในการพัฒนา" มากขึ้น ด้วยการรวมตัวกันอย่างรวดเร็วของประชากรและอุตสาหกรรมความต้องการใช้น้ำเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ลุ่มน้ำ Dongjiang คิดเป็นเพียง 18% ของแหล่งน้ำของกวางตุ้ง แต่ต้องสนับสนุนการใช้น้ำของประชากร 31% และเกือบครึ่งหนึ่งของผลผลิตทางเศรษฐกิจทั้งหมด ทรัพยากรน้ำต่อหัวของเซินเจิ้นมีเพียง 121 ลูกบาศก์เมตรซึ่งเป็น 1/17 ของค่าเฉลี่ยของชาติและมากกว่า 85% ได้รับการบำรุงรักษาโดยน้ำ Dongjiang Ruhuadu, Baiyun และสถานที่อื่น ๆ ทางตอนเหนือของกวางโจวกำลังเผชิญกับปัญหาความหนาแน่นของน้ำ
เมื่อ "การถอนน้ำในสถานที่" ไม่ยั่งยืนโครงการเบี่ยงเบนน้ำข้ามภูมิภาคใหม่เกิดขึ้น
การวาง "หลอดเลือดดำน้ำ" ใหม่เหล่านี้ไม่เพียง แต่ช่วยแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำเท่านั้น ทุกวันนี้มีโครงกระดูกเครือข่ายน้ำ Greater Area Network ของ Greater Area Network Area Area Area ตั้งอยู่ในระดับที่เร็วกว่าซึ่งครอบคลุม 16 เมืองในจังหวัดและให้บริการมากกว่า 76 ล้านคน
เมื่อน้ำพุที่ชัดเจนเร่งรีบมันเป็นเส้นชีวิตที่ผ่านภูเขาและแม่น้ำและมันก็เป็นเดือนมีนาคมที่ยาวนานที่ยังคงขุดและปรับเปลี่ยนภูเขาและแม่น้ำอย่างต่อเนื่อง
(นักข่าวจากสถานีทั่วไป Liu Fan, Lin Minghao, Zhang Qi)
