روزنامه مردمی آنلاین (خبرنگار دو یانفی) گزارشی که اخیرا توسط موسسه برنامه ریزی و تحقیقات صنعت متالورژی منتشر شده است نشان می دهد که بر اساس پیش بینی جامع روش ضریب مصرف فولاد و روش مصرف صنایع پایین دستی، مصرف فولاد کشور من در سال 2025 تقریباً 808 میلیون تن خواهد بود که نسبت به مدت مشابه سال قبل کاهش 4/5 درصدی را نشان می دهد.
بر اساس یک تحلیل جامع، در سال 2025، مصرف فولاد در صنایع خودروسازی، ماشینآلات، انرژی، کشتیسازی و سایر صنایع روند رشدی را نشان خواهد داد. مصرف فولاد در ساخت و ساز، کانتینر، مبلمان فولادی و چوبی و سایر صنایع کاهش خواهد یافت.
این گزارش اشاره می کند که در سال 2025، پیش بینی می شود مصرف فولاد در صنعت خودرو به 63.9 میلیون تن برسد که نسبت به سال گذشته 10.9 درصد افزایش داشته است. مصرف فولاد صنعت ماشین آلات تقریباً 180 میلیون تن است که نسبت به سال قبل 1.7٪ افزایش یافته است. مصرف فولاد صنعت انرژی مصرف فولاد در صنعت کشتی سازی تقریباً 51.3 میلیون تن بود که نسبت به سال گذشته 4.1 درصد افزایش داشت. مصرف فولاد در صنعت کشتی سازی تقریباً 16.5 میلیون تن بود که نسبت به سال گذشته 4.4 درصد افزایش داشت. مصرف فولاد در صنعت دوچرخه و موتورسیکلت تقریباً 5.8 میلیون تن بود که نسبت به سال گذشته 9.4 درصد افزایش داشت.
"در حال حاضر صنعت فولاد کشورم وارد مرحله توسعه کاهش حجم و بهینه سازی سهام شده است. مشکل مازاد عرضه برجسته و رقابت در بازار شدید است." شیائو بانگگو، دبیر کمیته حزب و رئیس موسسه برنامه ریزی صنعت متالورژی، گفت که صنعت فولاد باید از فرصت استفاده کند تا ساختار تقاضای بازار را تنظیم کند و درک درستی از بهینه سازی ساختار محصول داشته باشد. هسته اصلی آن ترویج توسعه با کیفیت بالا، با هدف "تقاضا و منفعت" و اجتناب از تعقیب کورکورانه هدف بالا است. گام بعدی تعمیق توسعه حرفهای، ارتقای مقیاس بر اساس تخصص، تکیه بر مقیاس برای دستیابی به هزینههای کم، و افزایش خلاقیت ارزش محصول و رقابت در بازار از طریق ایجاد برند است.
از آنجایی که مفهوم گسترده زنجیره صنعتی به غنیتر شدن ادامه میدهد، چو بانگگو پیشنهاد کرد که شرکتهای فولادی ساخت یک اکوسیستم را با همکاری به عنوان هسته ترویج کنند و از آن به عنوان تمرکز برای دستیابی به توسعه هوشمند، سبز و یکپارچه استفاده کنند. تحول دیجیتال و هوشمند شرکتهای فولادی باید بر اساس واقعیتهای توسعه خودشان باشد. آنها نمی توانند کورکورانه سطح بالا یا کامل بودن را دنبال کنند. آنها باید مشکلات موجود را از طریق "دیجیتالی سازی کسب و کار" تشخیص و تجزیه و تحلیل کنند و به سیستم اجازه دهند تا از طریق "تجارت دیجیتال" مشکلات را به طور مستقل و هدفمند حل کند تا با صرفه ترین سرمایه گذاری، منافع قابل اندازه گیری تولید شود.
