اخیراً ، گزارش می دهد که "تراشه های سیب زمینی حاوی مواد افزودنی سرطان زا TBHQ" به صورت آنلاین ظاهر شده اند و باعث وحشت در بین بسیاری از علاقه مندان به تراشه های سیب زمینی می شوند.

بنابراین دقیقاً tbhq چیست؟ آیا تأثیر آن بر سلامت انسان خواهد بود؟ مقررات مربوط به استفاده از TBHQ در هنگام تولید مواد غذایی چیست؟ بیایید با هم در مورد آن بیاموزیم!

TBHQ دقیقاً چیست؟

TBHQ ، نام کامل Tert-Butylhydrochinone ، یک آنتی اکسیدان غذایی رایج است و به طور گسترده در روغنهای خوراکی ، غذاهای سرخ شده ، کالاهای پخته شده و محصولات گوشتی مورد استفاده قرار می گیرد. این امر با مهار اکسیداسیون روغن ، ثبات مواد غذایی را تقویت می کند. به عبارت ساده تر ، TBHQ می تواند واکنش روغن و اکسیژن را کند کند ، از خراب شدن مواد غذایی جلوگیری کند و طعم تازه آن را حفظ کند.

TBHQ چیز جدیدی نیست. در اوایل سال 1972 ، سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده خود را در مواد غذایی تصویب کرد و آن را به عنوان ماده "شناخته شده ایمن" (GRAS) ذکر کرد. در سال 1991 ، کشور من نیز به طور رسمی استفاده از TBHQ را به عنوان آنتی اکسیدان غذایی تصویب کرد. در حال حاضر ، TBHQ توسط بیش از 100 کشور و منطقه در سراسر جهان ، از جمله کشورهای توسعه یافته مانند اتحادیه اروپا و ایالات متحده شناخته شده است. پس از گذشت چندین دهه تحقیق و کاربرد ، TBHQ مدتهاست که به جای برخی از "مواد شیمیایی مرموز" شایعه شده ، به یک افزودنی مواد غذایی کاملاً تأیید شده در صنایع غذایی تبدیل شده است.

به بیان واضح ، TBHQ مانند "نگهبان طراوت" غذا است. با مهار اکسیداسیون روغن ، به مواد غذایی کمک می کند تا عطر و طعم و کیفیت را در هنگام ذخیره و حمل و نقل حفظ کند.

چرا TBHQ در تراشه های سیب زمینی وجود دارد؟

برای درک نقش TBHQ در تراشه های سیب زمینی ، باید عملکرد روغن و خطرات اکسیداتیو را بررسی کنیم.

گریس "روح" تراشه های سیب زمینی است. دلیل ترد و خوشمزه سیب زمینی از نقش روغن جدا نیست. روغن ها و چربی ها هنگام گرم شدن تحت اکسیداسیون متوسط ​​قرار می گیرند و همچنین با پروتئین ، نشاسته و سایر مواد موجود در مواد غذایی واکنش های پیچیده ای را انجام می دهند تا عطر و بوی منحصر به فردی تولید کنند. علاوه بر این ، روغن ها همچنین می توانند به عنوان "حامل عطر و طعم" برای کمک به مواد غذایی در جذب ادویه ها و چاشنی ها و افزایش طعم کلی استفاده شوند. می توان گفت که بدون گریس ، طعم و جذابیت تراشه های سیب زمینی بسیار کاهش می یابد.

با این حال ، هنگامی که روغن ها در معرض هوا قرار می گیرند ، مستعد اکسیداسیون و وخیم شدن هستند و در نتیجه طعم ضعیف ، از بین رفتن مواد مغذی و تهدیدات سلامتی ایجاد می شود. روغنهای بیش از حد اکسیده شده "بو" ناخوشایند تولید می کنند و طعم غذا را از بین می برند. اسیدهای چرب ضروری و ویتامین E در آنها نیز از بین می رود و باعث کاهش ارزش غذایی مواد غذایی می شود. مهمتر از همه ، فرآیند اکسیداسیون مواد مضر مانند رادیکال های آزاد ، پراکسیدها و آلدهیدها تولید می کند. اینها نه تنها بر کیفیت مواد غذایی تأثیر می گذارد ، بلکه خطرات سلامتی را نیز پس از مصرف طولانی مدت افزایش می دهد.

p> به منظور جلوگیری از اکسیداسیون روغن. این می تواند واکنش زنجیره ای اکسیداسیون روغن را مسدود کند ، بدتر شدن روغن را تأخیر کند ، نه تنها کیفیت تراشه های سیب زمینی را حفظ کند بلکه خطرات بالقوه سلامتی را نیز کاهش می دهد.

آیا TBHQ تاثیری در سلامت انسان خواهد داشت؟

این گفته که "TBHQ باعث سرطان می شود" بسیاری از مصرف کنندگان را ناراحت کرده است ، اما این نگرانی در واقع سوء تفاهم از تحقیقات علمی است. ارزیابی های متعدد توسط مقامات بین المللی مانند سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و آژانس ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) نشان داده اند که TBHQ برای بدن انسان در محدوده استفاده معقول بی خطر است.

در سال 1997 ، کمیته مشترک کارشناسان سازمان غذا و کشاورزی/سازمان بهداشت جهانی (JECFA) ارزیابی کاملی از TBHQ را انجام داد ، که معتقد بود اثرات ژنوتیوزی در بدن ندارد. در سال 2016 ، آژانس ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) آخرین داده های مصرف مواد غذایی را با هم ترکیب کرد و دوباره استفاده واقعی را انجام داد ، و هیچ مدرکی از TBHQ ژنوتوکسیک یا سرطان زا یافت نشد. FDA ایالات متحده همچنین وضعیت "امنیت شناخته شده" خود را حفظ کرده است.

سمیت هر ماده از نزدیک با دوز ارتباط دارد. پاراکلسوس ، بنیانگذار سم شناسی ، یک بار گفت: "دوز سمیت را تعیین می کند." JECFA تعیین کرد که میزان مصرف مجاز روزانه (ADI) TBHQ 0.7 میلی گرم در کیلوگرم · BW بر اساس سطح آسیب آشکار (NOAEL) در آزمایشات حیوانات ، همراه با یک عامل ایمنی 100 برابر بود. یعنی مصرف بیش از 42 میلی گرم TBHQ در روز برای بزرگسالان 60 کیلوگرم بی خطر است. تحت رژیم غذایی طبیعی ، TBHQ تهدید سلامتی نخواهد بود. اصطلاح "سرطان زا" یک سوء تفاهم یا اغراق در داده های علمی است.

مقررات مربوط به استفاده از TBHQ در طول تولید مواد غذایی چیست؟

کشور من دارای مدیریت بسیار دقیق مواد افزودنی غذایی است. به عنوان یک آنتی اکسیدان غذایی ، TBHQ مقررات روشنی در مورد دامنه و دوز آن دارد. مطابق "استانداردهای ملی ایمنی مواد غذایی استانداردهای استفاده مواد افزودنی مواد غذایی" (GB2760-2024) ، حداکثر استفاده مجاز از TBHQ در مواد غذایی 0.2 گرم در کیلوگرم است. این استاندارد مطابق با توصیه های کمیسیون بین المللی Codex Alimentarius (CAC) است. علاوه بر این ، استانداردهای ملی به شرکتهای غذایی نیاز دارند که به شدت از محدودیت های TBHQ پیروی کنند ، در حالی که آنها باید به وضوح مواد افزودنی غذایی مورد استفاده در برچسب های محصول را علامت گذاری کنند ، به طوری که مصرف کنندگان حق دانستن آن را دارند. تا زمانی که مقدار TBHQ اضافه شده در طول تولید مواد غذایی با مفاد GB2760-2024 مطابقت داشته باشد ، قانونی و سازگار است و مصرف کنندگان می توانند آن را با اطمینان بخورند. خلاصه: در پاسخ به شایعات مبنی بر اینکه "TBHQ باعث ایجاد سرطان می شود" ، ما به وضوح می توانیم خاطرنشان کنیم که این یک سوء تفاهم و اغراق از حقایق علمی است و ارزیابی نهادهای معتبر داخلی و خارجی مدتهاست که امنیت آن را تأیید کرده است.

افزودن آنتی اکسیدان ها به تراشه های سیب زمینی جلوگیری از اکسیداسیون روغن و اطمینان از کیفیت مواد غذایی و سلامت مصرف کنندگان است. زیرا اکسیداسیون روغن باعث آسیب های سلامتی خواهد شد. کشور من استانداردهای سختی برای استفاده از TBHQ دارد و شرکت های غذایی باید مطابق قانون آنها را تولید کنند. به عنوان مصرف کنندگان ، ما باید به مواد افزودنی مواد غذایی منطقی نگاه کنیم. آنها بخش مهمی از صنایع غذایی مدرن هستند. تا زمانی که از آنها به طور منطقی استفاده شود ، آنها نه تنها می توانند ایمنی و طعم غذا را بهبود بخشند ، راحتی و لذت را برای زندگی ما به ارمغان می آورند ، بلکه از سلامتی ما نیز محافظت می کنند.

(منبع: علوم محبوب چین)