مجموعه ای از داده ها را ببینید: در حال حاضر ، منطقه مزارع کشور من بزرگترین جهان است که در حدود 1/4 منطقه جدید سبز در جهان نقش دارد. همه ما درختان زیادی داریم ، چرا هنوز باید هر سال درختان کاشت کنیم؟

—— روزنامه نگار روزانه افراد 18 **** 6

این شهروند بسیار نگران موضوعات زیست محیطی است ، که خود نشان می دهد که مفهوم تمدن زیست محیطی وارد قلب مردم شده است.

در پایان سال گذشته ، خبرهایی مبنی بر اینکه صحرای تاکلامکان با یک "روسری سبز" گره خورده است ، صفحه را آب گرفت. مردم چین برای کاشت سبز و کنترل ماسه چقدر سخت کار می کنند؟ یک پاسخ مشخص تر وجود دارد.

در طول سالها ، ما اصرار داشته ایم که درختان کاشت کنید و به نتایج قابل توجهی رسیده ایم. جهان بیشترین رشد را در منابع جنگلی و بزرگترین منطقه مزارع دارد و منطقه جنگل و حجم سهام همچنان به "رشد مضاعف" ادامه می یابد ...

هنگام کاشت درختان و جنگل زدایی ، ما واقعاً نمی توانیم "دراز بکشید". چرا اینطور می گویی؟ درک از 3 منظر -

اول از همه ، منطقه جنگل های مصنوعی اولین است ، به این معنی که منابع جنگلی ثروتمند هستند و مشکل کمبود جنگل و سبز شدن در کشور من هنوز برجسته است.

ابتدا به کل مبلغ نگاه کنید. اگرچه میزان پوشش جنگل ما از 25 ٪ فراتر رفته است ، بیش از دو برابر 12 ٪ در سال 1981 ، اما هنوز هم در مقایسه با میانگین جهانی 31 ٪ شکاف وجود دارد. منطقه جنگل سرانه تنها حدود 30 ٪ از میانگین جهان است. وابستگی خارجی کشور من به چوب برای مدت طولانی در سطح بالایی در حدود 50 ٪ است.

دوباره به توزیع نگاه کنید. منابع جنگلی کشور من تحت تأثیر شرایط آب و هوایی و محیط جغرافیایی ، عمدتاً در شمال شرقی و جنوب متمرکز شده است. شمال غربی خشکسالی و باران کمی دارد و منابع آب کم آب است و باعث می شود چرخه های سبز ، پرهزینه و طولانی سبز شود.

ثانیا ، "اندازه" مزارع وجود داشته است ، اما هنوز فضای زیادی برای تقویت "قانون اساسی فیزیکی" وجود دارد.

دو مفهوم را به اشتراک بگذارید: "جنگل طبیعی" و "جنگل مزارع" - این دو نوع اصلی جنگل در کشور ما هستند. جنگل های طبیعی به طور طبیعی تشکیل شده اند ، سرشار از تنوع زیستی و ثبات اکوسیستم قوی هستند. مزارع جنگلهایی هستند که از طریق اقدامات مصنوعی تشکیل می شوند که به سرعت رشد می کنند و به راحتی توسعه می یابند.

با این حال ، به دلایل تاریخی ، جنگلهای طبیعی کشور من یک بار بیش از حد ادعایی شده بودند ، و ظرفیت بازسازی جنگل "به طور قابل توجهی آسیب دیده" بود. به منظور دنبال کردن رشد سریع و بازده بالا ، بیشتر مزارع که در مقیاس بزرگ اضافه شده اند ، گونه های درختی منفرد هستند که توانایی ضعیفی در برابر بلایای طبیعی دارند و نیاز به بهبود کیفیت از طریق وسیله ای از قبیل تنظیم ساختار غرفه های جنگل و کاشت گونه های گرانبها درخت محلی دارند.

سوم ، کاشت درختان و جنگل زدایی نه تنها نهال کاشته می شود ، بلکه مزایای و پتانسیل توسعه را نیز می کند.

یک درخت یا یک جنگل چقدر ارزشمند است؟

جنگل ها بدنه اصلی بوم شناسی زمینی و پایه و اساس بقای انسان هستند. علاوه بر تصفیه هوا ، حفظ آب و خاک ، جلوگیری از باد و ماسه ، جنگل ها همچنین مخازن ، ذخیره دانه ، ذخیره پول و ذخیره کربن را که یک خانه گنج مطلق است ، ترکیب می کنند.

آب سبز و کوه های سبز کوه های طلا و نقره ای هستند. با تکیه بر خانه گنج جنگل ، ارزش سالانه خروجی چهار صنایع ستون ما ، یعنی پردازش چوب و بامبو ، مواد غذایی جنگل ، اقتصاد جنگل و گردشگری زیست محیطی ، از یک تریلیون یوان فراتر رفته است. علاوه بر این ، سینک کربن سالانه جنگل ها و چمنزارها نیز از 1.2 میلیارد تن معادل دی اکسید کربن فراتر می رود و در رتبه اول در جهان قرار دارد. با داشتن اکولوژی زیبا ، صنایع مرفه و افراد ثروتمند ، باید در آینده این کوه از طلا و نقره را حتی بزرگتر کنیم.

کاشت درختان برای افزایش سبز و بهبود بوم شناسی ، همه ذینفع هستند ، این مزایا در حال حاضر و در آینده است. نکته مهم این است که به کاشت درختان و کاشت سبز سبز و مدیریت کمیت و کیفیت و تمرکز روی سهام افزایشی ادامه دهید.

بنابراین ، چگونه باید این درخت کاشته شود؟

"جهت اصلی" سبز شدن در مناطق مختلف متفاوت است. اگر بوم شناسی سه شمال شکننده باشد ، لازم است دامنه را گسترش داده و سبز را به صورت علمی افزایش داده و یک مانع اکولوژیکی جامد بسازد. جایی که پوشش جنگل زیاد است ، مفهوم خود را تغییر داده و ساختار را تنظیم کرده و کیفیت سهام را بهبود بخشید. شهرهایی که "هر اینچ از زمین با ارزش است" و "برای هر اینچ زمین" باید "برای هر فرصتی" و "تخریب محفظه ها برای جبران سبز" بایستد و از "تحول خرد" برای بهینه سازی محیط زندگی استفاده کرد.

سبز شدن سرزمین ملی یک "پروژه بزرگ" ملی است و نمی توان از هر یک از ما جدا شد.

کاشت درختان و محافظت از جنگل ها ، تعهد شهروندان برای نوشتن در قانون جنگل است. کمپین کاشت درختی داوطلبانه بیش از 40 سال انجام شده است و شکل مسئولیت به بیش از 50 دسته گسترش یافته است. این نه تنها می تواند "به طور مستقیم در جنگل زدایی و سبز شدن" شرکت کند ، بلکه "به طور غیر مستقیم تعهدات کاشت درخت" را نیز از طریق شناخت بذرها و پرورش ، اهداء وجوه و مواد انجام می دهد.

"وقت کاشت ندارید؟" "من نمی دانم کدام نوع بروم؟" اینترنت توانمند می شود ، "مسئولیت کد" و "کاشت درختان در ابر" راحت و صاف است. بخش جنگلداری و مرتع مدیریت را تقویت می کند و تلاش می کند تا یک گیاه زندگی کند و یک گیاه را می توان به یک گیاه تبدیل کرد.

"منبع یکی پس از دیگری ، و یکی پس از دیگری کار کنید." ضخیم شدن مداوم "بنیاد خانواده سبز" حرکت به اندازه کافی برای توسعه انباشته شده است. فضای زیست محیطی با کوه ها و رودخانه های زیبا نعمت هایی را برای فرزندان ایجاد کرده است.