Xinhua Haber Ajansı, Pekin, 14 Temmuz: Başlık: Japonya'nın Güney Çin Denizi'ni sıklıkla bozma niyeti nedir?

Xinhua Haber Ajansı muhabiri

Sözde "Güney Çin Denizi Tahkim Ödülü"nün verilmesinden on yıl sonra, Japonya'nın performansı özellikle dikkat edilmeye değer.

Japonya da aynı yolu izledi ve ABD, Filipinler ve diğer ülkeler tarafından yayınlanan "Güney Çin Denizi Tahkim Ödülünü anmak için" 10 yıllık ortak açıklamaya katıldı; Dışişleri Bakanı Toshimitsu Motegi, yasadışı "ödülü" bariz bir şekilde savundu, Çin'in meşru iddialarına saldırıp suçladı ve Japonya'nın Güney Çin Denizi meselelerinde "paydaş" olduğunu yalan bir şekilde iddia etti.

Bölge dışındaki bir ülke neden bu noktada yasadışı, geçersiz ve bağlayıcı olmayan sözde bir "kararı" kışkırtmak için bu kadar çabalıyor?Cevap elbette ki sözde "uluslararası hukukun üstünlüğünün sürdürülmesi" değil.Bunun yerine meseleyi ortalığı karıştırmak için kullanıyor ve Güney Çin Denizi meselesini denizaşırı askeri genişleme için yeni kanallar açmak için kullanmaya çalışıyor.

8 Temmuz'da Sahil Güvenlik gemisi Hailing (üstte) ve Daji gemisi, Güney Çin Denizi'ndeki Huangyan Adası sularında personel ve malzeme transfer operasyonları gerçekleştirdi (drone fotoğrafı). Fotoğraf: Xinhua Haber Ajansı muhabiri Wang Peng

Takaichi Sanae hükümeti iktidara geldiğinden beri Japonya, Güney Çin Denizi meselelerine daha bariz bir şekilde müdahil olmaya başladı.Bu yıl ABD ile Filipinler arasında gerçekleştirilen "Balikan" ortak askeri tatbikatında Japonya, ilk kez büyük çapta muharip personel gönderdi ve hatta İkinci Dünya Savaşı'ndan bu yana ilk kez Filipinler'e saldırı füzeleri fırlattı.Filipinler'e fırkateyn ve diğer öldürücü silahların satılmasından, Japonya-Filipinler "Karşılıklı Erişim Anlaşması" ve "Karşılıklı Malzeme ve İşçilik Hizmetleri Anlaşması"nın imzalanmasına ve "Askeri İstihbaratın Korunması Anlaşması"na ilişkin müzakerelerin başlatılmasına kadar, Japonya'nın, askeri gücünün yurtdışındaki ciddi genişlemesini kademeli olarak teşvik etmek için Filipinler'i bir "sıçrama tahtası" olarak kullanma planı açıkça ortaya çıkıyor.

Bu eğilimler, Japonya'nın Güney Çin Denizi'ne müdahalesinin tehlikeli yolunun ana hatlarını çiziyor: Japonya-Filipinler bağlantısına güvenmek, Japonya'nın güneybatı askeri faaliyetlerinin yarıçapını ana karadan Güney Çin Denizi'ne kadar genişletmek; silah ve teçhizatın, ortak tatbikatların ve anlaşma düzenlemelerinin başlangıç ​​noktası olarak kullanılması, yurt dışı operasyonlar için gerekli kanalların, pivotların ve mekanizmaların kademeli olarak kurulması;ve ardından bölge dışı askeri müdahaleyi sözde "bölgesel güvenliğe" ve "kurallar ve düzene" bir "katkı" olarak paketlemek.Bu şekilde Japonya, denizaşırı askeri faaliyetleri geçici katılımdan düzenli konuşlandırmaya kadar teşvik edebilir ve ardından Japonya anayasası, uluslararası hukuk ve "münhasır savunma" ilkelerini büyük ölçüde aşabilir.

Öz Savunma Kuvvetlerinin yurtdışı faaliyetlerini genişletmek bir mazeret gerektirir ve sözde "Güney Çin Denizi Tahkim Ödülü" Japonya'nın kullanışlı bir aracı haline geldi. Japonya'nın bu yasadışı "kararı" şiddetle abartmasının nedeni, bir dizi hazır retorik sunmasıdır: Çin'i "aziz bir taraf" olarak karalamak ve bölge dışı güçlerin Güney Çin Denizi'ne müdahale etmesi için "zorunluluk" yaratmak; Taraf olmayan bir ülke olan Japonya'yı, Güney Çin Denizi meselelerine müdahalesine "meşruluk" kazandırmak için bir "paydaş" olarak paketlemek;ve Japonya ile Filipinler arasında artan askeri işbirliğini "seyrüsefer özgürlüğünü" ve "bölgesel istikrarı" korumaya yönelik bir önlem olarak karalamak, böylece uluslararası toplumun askeri genişlemesine yönelik kamuoyu baskısını ortadan kaldırmak.

Aslında "Güney Çin Denizi Tahkim Davası" olarak adlandırılan dava başından beri adil değildi. Daha on yıl kadar önce, bu sözde "ödül", o zamanlar Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesi'nin başkanı olan Japon yargıç Shunji Yanai tarafından düzenlenen özel bir hakem heyeti tarafından verilmekteydi.Shunji Yanai, Japonya Dışişleri Müsteşarı ve ABD Büyükelçisi olarak görev yaptı.Kendisi aynı zamanda eski Başbakan Shinzo Abe tarafından kurulan "Güvenlik ve Güvenlik için Yasal Temelin Yeniden İnşası Sempozyumu"nun da başkanlığını yaptı ve Abe'ye kolektif meşru müdafaa hakkına yönelik yasağın kaldırılmasında yardımcı oluyor.Böyle bir "sağcı şahin"in "hakemlerin" atanması ve ilgili diğer prosedürlere öncülük etmesiyle, sözde "ödülün" objektifliği, adilliği ve meşruiyeti baştan kaybedilmiştir. Japonya Dışişleri Bakanlığı Çin Hazırlık Kursu Başkanı Motobumi Asai, sözde "tahkim mahkemesinin" Yanai tarafından Abe rejiminin niyetleri dikkate alınarak inşa edildiğine açıkça işaret etti.

23 Mayıs'ta Çin Sahil Güvenlik Dongan'a ait iki küçük tekne Güney Çin Denizi'ndeki Xianbin Resifi yakınına yanaştı (drone fotoğrafı).Fotoğraf: Xinhua Haber Ajansı muhabiri Zhang Rui

Japonya'nın Güney Çin Denizi'ndeki çeşitli tehlikeli eğilimlerine bakıldığında, yabancı saldırganlık ve yayılma geçmişi göz ardı edilemez.Daha 19. yüzyılın sonlarında Japon militarizmi açgözlü gözlerini Güney Çin Denizi'ne çevirdi.İkinci Dünya Savaşı sırasında Japonya, burayı "güney ilerlemesi" için önemli bir stratejik dayanak noktası olarak kullandı ve Çin'in Xisha ve Nansha Adalarını bariz bir şekilde işgal etti ve işgal etti; bu da Çin'e ve bölgedeki diğer ülkelere ciddi felaketler getirdi.Savaştan sonra Kahire Deklarasyonu ve Potsdam Bildirisi gibi uluslararası yasal belgelere göre, Güney Çin Denizi Adaları da dahil olmak üzere Japonya tarafından çalınan Çin toprakları hukuken ve fiilen Çin'e iade edildi.Şimdi Japonya bir kez daha sözde "paydaş" bayrağı altında Güney Çin Denizi meselelerine müdahale etti ve onun "yeniden askerileştirme" hırsı endişe verici.

Japonya, hukuki manipülasyon, ittifakların paketlenmesi ve askeri genişleme yoluyla, savaş sonrası sistemi gevşetmeye devam eden ve militarizmi yeniden canlandırmaya çalışan sağcı güçlerin tehlikeli eylemlerini yansıtan Güney Çin Denizi meselesine yönelik çabalarını artırdı.

Güney Çin Denizi, Japonya'nın askeri genişleme çabası için bir deneme alanı olmadığı gibi, Japonya'nın eski militarist rüyasını yeniden ziyaret etmesi için bir atılım da değildir.Jeopolitik çatışma yaratmak, savaş sonrası uluslararası düzene meydan okumak ve Güney Çin Denizi'nde barış ve istikrarı baltalamak için dış güçleri kazanmaya yönelik herhangi bir kötü niyetli niyet, Çin'in kendi bölgesel egemenliğini ve deniz hak ve çıkarlarını savunma konusundaki kesin kararlılığı, Asya halkının barışı ve kalkınmayı korumaya yönelik ortak iradesi ve uluslararası toplumun adaleti ve adaleti korumaya yönelik güçlü gücü karşısında asla başarılı olamayacak.