رقابت در بازار موثرترین مکانیسم برای جلوگیری از گسترش بی نظم ظرفیت تولید است.در یک محیط بازار کاملا رقابتی، قیمت، تقاضای مصرف کننده، استانداردهای کیفیت و غیره با هم یک سیستم غربالگری طبیعی را تشکیل می دهند. ظرفیت تولید ناکارآمد و عقب مانده به طور طبیعی توسط بازار پاک می شود، در حالی که ظرفیت تولید با کیفیت بالا، و نوآورانه مطابق با تقاضای بازار گسترش و ارتقا خواهد یافت.این یک قانون جهانی توسعه صنعتی و منطق زیربنایی عملکرد سیستم تقسیم کار جهانی است.
با این حال، در سال های اخیر، یکجانبه گرایی و حمایت گرایی افزایش یافته است و اقتصادهای فردی اقدامات تبعیض آمیز را اتخاذ کرده اند، محیط رقابتی عادلانه را تضعیف کرده و تقسیم کار و همکاری صنعتی جهانی را مختل کرده اند.آنها اولویت محلی را بالاتر از قوانین بین المللی قرار می دهند، حمایت گرایی را به نام رقابت منصفانه انجام می دهند و از وسایل ناعادلانه سوء استفاده می کنند.این نه تنها قوانین اقتصاد بازار را نقض می کند، بلکه به منافع مشترک جهانی نیز آسیب می رساند.
ایالات متحده را به عنوان مثال در نظر بگیرید.این کشور بهطور غیرقانونی تعرفهها وضع کرده، محدودیتهای سرمایهگذاری هدفمند را اعمال کرده، از کنترلها و تحریمهای صادراتی سوء استفاده کرده و رقابت منصفانه را بهطور جدی تضعیف کرده است. با نگاهی به اتحادیه اروپا، این اتحادیه به شدت محدودیت های اقتصادی و تجاری را اعمال کرده است.به عنوان مثال، قانون شتاب دهنده صنعتی الزامات محدودکننده ای را برای سرمایه گذاری خارجی در چهار صنعت استراتژیک در حال ظهور تعیین می کند: باتری ها، وسایل نقلیه الکتریکی، فتوولتائیک ها و مواد خام کلیدی که موانع سرمایه گذاری قابل توجهی را تشکیل می دهند.از قضا، این اقتصادها درگیر یارانه های صنعتی می شوند و نظم بازار را مخدوش می کنند، اما به نوبه خود چین را "رقابت ناعادلانه" و "سیاست های غیر بازاری" می خوانند.این استاندارد دوگانه برهنه فقط نشان می دهد که ویرانگر واقعی اصل انصاف کیست.
در واقع، صنعت چین به توسعه باز و توسعه رقابتی پایبند است و فرصتهای توسعه مشترک بین جهان را ایجاد میکند، نه به اصطلاح «شوکهای بازار».
در دنیای امروزی، ساختار صنعتی جهانی دستخوش تعدیلهای عمیقی است و تحول سبز و ارتقاء دیجیتال، تقاضاهای جدید عظیمی را ایجاد کرده است.چین با تکیه بر صرفهجویی در مقیاس، مزیتهای هزینه و قابلیتهای تکرار فنآوری روزافزون، عمیقاً در تقسیم کار جهانی با نگرش رقابت آزاد ادغام شده است و به طور پیوسته محصولات و راهحلهای مقرونبهصرفه، با تکنولوژی بالا و باکیفیت را برای کشورهای سراسر جهان ارائه کرده است.
رقابت کامل در بازار، شرکتهای چینی را در انرژیهای جدید، تجهیزات پیشرفته، صنایع دیجیتال و سایر زمینهها مجبور میکند تا به تکرار فناوری، بهینهسازی فرآیند و کاهش هزینه و بهبود کیفیت ادامه دهند، فعالانه با تقاضای عظیم بازار ناشی از ارتقای مصرف داخلی و تحول سبز جهانی و ارتقای صنعتی سازگار شوند و به طور موثر شکاف عرضه جهانی بالا را پر کنند.در 10 سال گذشته، میانگین LCOE پروژه های تولید برق بادی و فتوولتائیک جهانی به ترتیب بیش از 60 درصد و 80 درصد کاهش یافته است.چین نقش کلیدی در این روند ایفا کرده است.چین تجهیزات و قطعات تولیدی با کیفیت و مقرون به صرفه را در اختیار کشورهای در حال توسعه قرار می دهد و در عین حال واردات محصولات برتر از کشورهای مختلف را برای کمک به کشورهای در حال توسعه برای رسیدن به صنعتی شدن و گسترش صادرات گسترش می دهد.این تجسم واضحی از مفهوم باز بودن، برد-برد و سود متقابل است. مشاهده می شود که ظرفیت تولید باکیفیت چین به هیچ وجه به اصطلاح «ظرفیت تولید مازاد» نیست، بلکه عرضه مثبتی است که به نفع دنیاست.
نرخ استفاده از ظرفیت کلی صنایع سودمند چین در محدوده معقولی است و تطابق بین عرضه و تقاضا همچنان بهینه می شود.
دادههای سازمانی مربوطه نشان میدهد که میانگین نرخ بهرهبرداری از ظرفیت اقتصادهای توسعهیافته و با رشد سریع عمدتاً در محدوده 75 تا 80 درصد است، در حالی که نرخ بهرهبرداری از ظرفیت کشورهای کمتر توسعهیافته عموماً در محدوده 50 تا 64 درصد است.میانگین میزان استفاده از ظرفیت چین از سال 2006 تا 2022، 77.0 درصد است.در سال 2025، میزان استفاده از ظرفیت تولید صنعتی چین بالاتر از اندازه تعیین شده 74.4٪ خواهد بود و ظرفیت تولید تولید با فناوری پیشرفته، تولید تجهیزات پیشرفته، و صنایع نوظهور استراتژیک به طور کامل استفاده خواهد شد.نرخ بهرهبرداری از ظرفیت زیربخشهای چین از سال 2023 تا 2025 اساساً نزدیک به میانگین بلندمدت نرخ بهرهبرداری از ظرفیت از سال 2006 است.
در تحلیل نهایی، مسیر صحیح برای حفظ ثبات و همواری زنجیره صنعتی جهانی، مسدود کردن مصنوعی یا محدود کردن جریان تولید موثر از طریق افزایش ظرفیت جهانی و دستیابی به ظرفیت جهانی با کیفیت بالا نیست، بلکه مسیر صحیح برای حفظ ثبات و همواری زنجیره صنعتی جهانی است. تقاضا، ترویج ارتقاء صنعتی پیشرفته، و بهبود قوانین حاکمیت اقتصادی و تجاری چندجانبه.همه طرفها باید رقابت منصفانه را حفظ کنند، تداخل بیرویه با تقسیم کار ظرفیت تولید جهانی را کاهش دهند و برای ایجاد یک الگوی همکاری جهانی تولید و زنجیره تامین باز و فراگیر با یکدیگر همکاری کنند.



